16. Gastvrijheid (laatste verhaal)
Door: Mient
Blijf op de hoogte en volg Mient
25 Oktober 2014 | Tajikistan, Chodzjand
De uitnodiging om de familie Sadullozoda te bezoeken kwam kort geleden binnen via een telefoontje vanuit Afghanistan. De vertaler, wiens zoontje we 4 jaar geleden behandeld hebben in het study-home van onze vorige NGO, kreeg geen verlof om naar huis te gaan en vroeg ons evengoed zijn familie te bezoeken om ons op deze wijze opnieuw te bedanken en terloops naar het lopen van zijn zoon te kijken.
Ondanks dat we hadden uitgelegd niet te komen eten, stonden er op de grond in de woonkamer talloze schalen met de meest uiteenlopende vruchten, vleesgerechten, noten, salades, taartjes en brood. Wij moesten ons aan het hoofdeinde van de kussens neervlijen en vooral toetasten. Op zo’n moment moet je iets eten en onder het toeziend oog van iedereen je waardering laten blijken en uitgebreid informeren naar wat is het en hoe is het klaar gemaakt. Alle aanwezigen wachten dan naar traditioneel gebruik lang met het zelf gaan eten. De vrouw des huizes bleef geruime tijd weg (in de keuken) en ja, kwam binnen met gegrilde kip (de aarzelende opmerking dat je vegetariër bent, was inmiddels vergeten), kippensoep en het nationale gerecht, plof. De grootvader, de vader van de afwezige zoon, zei trots dat zijn vrouw heel goede plof maakte en dat hij toen hij eens in Oezbekistan was en daar plof at en informeerde hoe de eethuis-eigenaar dat gekookt had, hartelijk moest lachen, omdat het nergens naar leek… Je eet plof, een rijstgerecht met uien, winterpeen en kip met meerdere personen lepelend uit een grote schaal. Wij aten het vanaf een eigen bord, zonder kip en het was…. verrukkelijk!
Een opnieuw zeer bijzondere ervaring en ik denk een van de laatste, zo op de valreep van ons verblijf in dit wel héél gastvrije land.
Ondanks dat we hadden uitgelegd niet te komen eten, stonden er op de grond in de woonkamer talloze schalen met de meest uiteenlopende vruchten, vleesgerechten, noten, salades, taartjes en brood. Wij moesten ons aan het hoofdeinde van de kussens neervlijen en vooral toetasten. Op zo’n moment moet je iets eten en onder het toeziend oog van iedereen je waardering laten blijken en uitgebreid informeren naar wat is het en hoe is het klaar gemaakt. Alle aanwezigen wachten dan naar traditioneel gebruik lang met het zelf gaan eten. De vrouw des huizes bleef geruime tijd weg (in de keuken) en ja, kwam binnen met gegrilde kip (de aarzelende opmerking dat je vegetariër bent, was inmiddels vergeten), kippensoep en het nationale gerecht, plof. De grootvader, de vader van de afwezige zoon, zei trots dat zijn vrouw heel goede plof maakte en dat hij toen hij eens in Oezbekistan was en daar plof at en informeerde hoe de eethuis-eigenaar dat gekookt had, hartelijk moest lachen, omdat het nergens naar leek… Je eet plof, een rijstgerecht met uien, winterpeen en kip met meerdere personen lepelend uit een grote schaal. Wij aten het vanaf een eigen bord, zonder kip en het was…. verrukkelijk!
Een opnieuw zeer bijzondere ervaring en ik denk een van de laatste, zo op de valreep van ons verblijf in dit wel héél gastvrije land.
-
25 Oktober 2014 - 19:44
Jose:
Goede terugreis. Ben benieuwd naar je verhalen! XXX José -
26 Oktober 2014 - 08:24
Marian:
Wat een prachtig cadoo, na de minder leuke rit.
Nu vleugels ervaren terug naar huis....
groetjes,
Marian -
26 Oktober 2014 - 11:42
Monique Van De Molen:
Ha Mient,
leuk om weer al je berichten en "avonturen" te lezen.
Zoals ik van je begrijp zit het er al weer bijna op.
Ik denk wel dat jullie terug kunnen kijken op een goede tijd.
We spreken elkaar binnenkort weer,
een goede reis en groet,
Paul en Monique. -
26 Oktober 2014 - 12:27
Mira:
Ha Mient,
jullie avontuur zit er alweer bijna op, maar smaakt zeker naar meer, denk ik zo te lezen.
Bijzonder om dit mee te maken, bijzonder dat jullie dit doen en bijzonder dat jullie dit mogen ervaren, deze ontmoetingen!
Voor later,veilige terugreis en dikke dikke kus,
en je weet, Ine zei bij de vorige reis, dat ze trots op je was, ik zet deze gedachte graag voort!
Nichie Mira -
26 Oktober 2014 - 15:58
Rienk Roukema:
Beste Mient,
Van zo'n gastvrijheid wordt je stil. Ik merk het telkens als ik hier een Afghaans gezin bezoek, waar ik de vader geholpen heb bij zijn artsenstudie, Goede reis gewenst. Ko0m veilig terug. Hartelijke groet van Janneke en Rienk -
27 Oktober 2014 - 23:10
Theo Eerkens:
Bedankt weer voor je mooie verhalen uit het bijzondere land.
Geniet straks maar weer van de Hollandse pot en het herfstige weer........!
Hartelijke groeten en bedankt voor het delen.
Theo en Petra. -
28 Oktober 2014 - 19:14
Ingrid:
Hoi Mient,
Wat een mooie ervaringen; leuk om zo met je 'mee te reizen'.
Goede reis terug en tot gauw!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
