15. Dodemansrit en kinder revalidatiecentrum
Door: Mient
Blijf op de hoogte en volg Mient
24 Oktober 2014 | Tajikistan, Chodzjand
Onze rit van Khujand naar Dushanbe was zeer afwisselend met fraaie vergezichten, vooral in de bergen naar een besneeuwde top toe. Net onder de sneeuwgrens doken we een kleine vaag verlichte tunnel in, smog en slecht zicht maakte het tamelijk spannend, maar de zeer steile ravijnen (met autowrakken) in combinatie met de weg die vrijwel zonder vangrail was uitgevoerd, die volgde was nog erger. Toen volgde de tweede tunnel of moet ik zeggen een molsgang? Geen verlichting, de weg of pad was zéér slecht, vol met vreselijke kuilen en te smal voor twee passerende vrachtauto’s. Op onverwachte momenten stond er een niet werkende grote ventilator en moesten we op de remmen, kortom een dodemansrit, die gelukkig goed is afgelopen, maar dìt doe ik nooit weer…
Het kinder revalidatiecentrum in Chorbor waar we een afspraak hadden met dokter Nazira werd een forse pleister op de wonde. De ontmoeting met Nazira, 4 jaar geleden bij de orthopedische kliniek van Jafar mijn steun en toeverlaat, was erg hartelijk en met veel passie vertelde ze over “haar” centrum. Het grote complex was net klaar en men was druk bezig alles in te richten. Ongelooflijk hoe modern, goed ingericht en kindvriendelijk alles was. Alle kleurrijke oefenmaterialen waren overvloedig in elke oefenzaal aanwezig, zelfs een zwembadje en whirlpoolbaden, als ook een aparte logopedie ruimte en muziektherapie locatie. Zo te zien genoeg personeel, alleen geen vaste fysiotherapeuten, dus de uitnodiging van hun kant was snel gemaakt. Doorrijdend naar Dushanbe zat zij naast me en vertelde honderd uit over de lange weg naar deze realisatie, zoals zij het noemde: - van injecties en medicijnen naar oefentherapie. En zo is het maar net!!
Het kinder revalidatiecentrum in Chorbor waar we een afspraak hadden met dokter Nazira werd een forse pleister op de wonde. De ontmoeting met Nazira, 4 jaar geleden bij de orthopedische kliniek van Jafar mijn steun en toeverlaat, was erg hartelijk en met veel passie vertelde ze over “haar” centrum. Het grote complex was net klaar en men was druk bezig alles in te richten. Ongelooflijk hoe modern, goed ingericht en kindvriendelijk alles was. Alle kleurrijke oefenmaterialen waren overvloedig in elke oefenzaal aanwezig, zelfs een zwembadje en whirlpoolbaden, als ook een aparte logopedie ruimte en muziektherapie locatie. Zo te zien genoeg personeel, alleen geen vaste fysiotherapeuten, dus de uitnodiging van hun kant was snel gemaakt. Doorrijdend naar Dushanbe zat zij naast me en vertelde honderd uit over de lange weg naar deze realisatie, zoals zij het noemde: - van injecties en medicijnen naar oefentherapie. En zo is het maar net!!
-
24 Oktober 2014 - 07:10
Diederick:
Wij als nederlanders zijn denk ik wel gewend aan beter wegdek..
Hier in Indonesie is het soms ook uitwijken voor een aap of kuil in de weg.
De foto's van de orthopedische kliniek zien er inderdaad westers uit.
Geniet en op naar het volgende avontuur.
Liefs, diet -
24 Oktober 2014 - 08:43
Anka Michielsen:
dat ziet er beter uit dan hier in Overvecht!!!! Misschien kan je hier wat ontwikkelingswerk komen doen ;-) -
24 Oktober 2014 - 09:25
Marian:
Dat je dat nog mag meemaken op je 60 e (hihi) Heerlijk die afwisselde gevoelens vrees versus vriendschap.
Mooi centrum geworden, wat zullen ze daar blij meezijn. Wel voor jullie heerlijk op het laatst zo'n realisatie te mogen meesnoepen. Nu vandaag finale en daarna tripje huiswaarts. Geniet nog zoet na...
Tot in Kolandia!!!
liefs,
Marian
-
24 Oktober 2014 - 10:23
Jackie:
Lieve pap,
Wat een eng verhaal over die rit!
Super gaaf wat je schrijft over het revalidatie centrum! Ik krijg al direct kriebels!:)
Geniet van je laatste dagen, lekker veel koffie drinken en alle indrukken laten bezinken.
Tot volgende week!!!!!
xxx -
24 Oktober 2014 - 14:03
Rienk Roukema:
Beste Mient,
Gelukkig hebben jullie de dodemansrit overleefd en kwamen jullie bijna letterlijk van de hel in een prachtig goed geoutilleerd revalidatiecentrum geleid door een enthousiaste medewerkster.
Jullie werk, jullie missie zit er nu bijna op. Na al je verhalen krijg ik de indruk dat het jullie geïnspireerd heeft voor een volgende opdracht.
Goede terugreis gewenst en tot ziens in Nederland, Hartelijke groet van Janneke en Rienk
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
