Duidelijke handen en verbazing
Door: Mient
Blijf op de hoogte en volg Mient
03 Oktober 2014 | Nederland, Amersfoort
Alle dames staan buiten in de schaduw onder de pergola met duivenranken, de sfeer is uitgelaten, maar nog steeds met veel attention. De moslima’s lopen in tweetallen met de handen op de heupen van hun “client”, mededame dus. Jeanet is even weg en ik vraag een dame, overwegend of dit kan, dit bij mij te doen. Een wat oudere, observerende en aandachtige vrouw in een zwarte lange jurk en een hoofddoek dragend, komt naar voren, legt zonder woorden vriendelijk lachend, haar handen op mijn heupen en blijft dicht naast me staan en begint me te wiegen -> zéér duidelijk, rustig en met veel gevoel. De vraag was om met mij te gaan lopen met verschillende snelheden, maar intuïtief doet zij eerst deze verkenning.
Dan eveneens zonder woorden “start” zij mij met lopen, ons gezamenlijke begin is vloeiend, het geleidelijk stoppen ook. Vervolgens weer beginnen en bochten nemend ìs zij mijn leidster in de meest ruime zin. Ik ben verrast, haast overdonderd. Open, volle en duidelijke handen, hoe kan dit? Eigenlijk is een verklaring niet nodig (typisch westers?), maar voor mij toch leuk te weten dat zij vroedvrouw is….
De enige heer in het gezelschap is iemand met veel energie, veel woorden, maar bovenal met de nodige intenties om hulp te verlenen. Als hij een vraag stelt, wat hij vaak doet, wordt het een groot verhaal, meestal doorspekt met grapjes, waar alle dames hartelijk om lachen en wij natuurlijk ook, soms vóór maar meestal na de vertaling. Hij heeft goede ideeën, heeft het nodige onthouden van vorige trainingen en neemt af en toe wat veel tijd in beslag, maar tijd is hier een rekbaar begrip, dus niet erg, soms voor ons als snelle westerlingen alleen wat lastig. Kortom, een waardevolle man voor dit project van CBR in deze regio, te meer omdat zijn vrouw de gaarkeuken leidt, bedoeld voor zeer arme mensen en hij daarbij helpt.
We hebben hem beloofd vandaag naar zijn lopen c.q. heupen te kijken. Ik doe een snel onderzoekje, we doen samen een loopobservatie en komen tot de conclusie dat er gelukkig niet veel aan de hand is en dat het waarschijnlijk een “loopje” is, dat hij zich heeft aangewend door knieklachten. De man is snel in zijn denken en handelen, maar helaas ook met lopen en schommelt daarbij behoorlijk zijwaarts met zijn romp. We geven hem het advies langzamer en met kleinere passen te lopen, laten hem dit ervaren in een grote spiegel. Hij zet grote ogen op als hij zijn rustige romp en evenbeeld ziet; straalt van oor tot oor en is zéér dankbaar. Ik zeg hem, hij is 69, dat hij zo wel 96 kan worden, waarop hij reageert: plus 4 èn nu kijken de vrouwen weer naar me.
Moraal: mannen zijn dus overal in de wereld hetzelfde.
P.S. alle foto’s zijn met toestemming van de afgebeelde mensen, ik zeg hen dat ze op mijn Facebook (die ik niet heb) komen, wat uiteraard qua openbaarheid het zelfde inhoudt als deze blog.
Dan eveneens zonder woorden “start” zij mij met lopen, ons gezamenlijke begin is vloeiend, het geleidelijk stoppen ook. Vervolgens weer beginnen en bochten nemend ìs zij mijn leidster in de meest ruime zin. Ik ben verrast, haast overdonderd. Open, volle en duidelijke handen, hoe kan dit? Eigenlijk is een verklaring niet nodig (typisch westers?), maar voor mij toch leuk te weten dat zij vroedvrouw is….
De enige heer in het gezelschap is iemand met veel energie, veel woorden, maar bovenal met de nodige intenties om hulp te verlenen. Als hij een vraag stelt, wat hij vaak doet, wordt het een groot verhaal, meestal doorspekt met grapjes, waar alle dames hartelijk om lachen en wij natuurlijk ook, soms vóór maar meestal na de vertaling. Hij heeft goede ideeën, heeft het nodige onthouden van vorige trainingen en neemt af en toe wat veel tijd in beslag, maar tijd is hier een rekbaar begrip, dus niet erg, soms voor ons als snelle westerlingen alleen wat lastig. Kortom, een waardevolle man voor dit project van CBR in deze regio, te meer omdat zijn vrouw de gaarkeuken leidt, bedoeld voor zeer arme mensen en hij daarbij helpt.
We hebben hem beloofd vandaag naar zijn lopen c.q. heupen te kijken. Ik doe een snel onderzoekje, we doen samen een loopobservatie en komen tot de conclusie dat er gelukkig niet veel aan de hand is en dat het waarschijnlijk een “loopje” is, dat hij zich heeft aangewend door knieklachten. De man is snel in zijn denken en handelen, maar helaas ook met lopen en schommelt daarbij behoorlijk zijwaarts met zijn romp. We geven hem het advies langzamer en met kleinere passen te lopen, laten hem dit ervaren in een grote spiegel. Hij zet grote ogen op als hij zijn rustige romp en evenbeeld ziet; straalt van oor tot oor en is zéér dankbaar. Ik zeg hem, hij is 69, dat hij zo wel 96 kan worden, waarop hij reageert: plus 4 èn nu kijken de vrouwen weer naar me.
Moraal: mannen zijn dus overal in de wereld hetzelfde.
P.S. alle foto’s zijn met toestemming van de afgebeelde mensen, ik zeg hen dat ze op mijn Facebook (die ik niet heb) komen, wat uiteraard qua openbaarheid het zelfde inhoudt als deze blog.
-
04 Oktober 2014 - 11:53
Piet:
Mient ,
brrrrrrr wat een naar gezicht die voeten op de foto , valt daar überhaupt nog wat aan te doen ?
-
04 Oktober 2014 - 12:12
Marian:
Socrates noemde zichzelf ook vroedvrouw, met andere woorden hij zorgde ervoor dat een nieuwe geboorte kon plaatsvinden alleen dan meer geestelijk bedoeld. Volgens mij is dat die vrouw bij jou ook gelukt!!"de verwondering". Wat schrijf je toch weer heerlijk. Dat taal soms helemaal niet nodig hoeft te zijn blijkt wel weer... Tjonge jongen... wat een heerlijke ervaringen maak je toch mee. Dank voor het mogen meegenieten.
Goeds,
Marian -
04 Oktober 2014 - 12:57
Jackie:
Je blijven verbazen, open naar de dingen kijken, nieuwsgierig zijn en blijven... Erg belangrijk en essentieel!
Prachtig hoe je dat beschrijft van deze oudere vrouw, ik zie het helemaal voor me.
Heel veel liefs,
Jackie -
04 Oktober 2014 - 21:44
Ger:
Ben het met alle voorgaande schrijvers en schrijfsters eens En wat een mooie foto's. -
05 Oktober 2014 - 14:43
Rienk Roukema:
Beste Mient,
Met grote be- en verwondering lezen we je verslagen. Je gaat er heen als westers geörienteerd mens met het idee dat je op jouw vakgebied nog in een onderontwikkeld gebied komt. En dan blijkt dat sommigen de kneepjes van het vak al kennen en "de schaamte voorbij zijn" door ook als vrouw een man te behandelen. Fijn dat jullie zo'n goede band hebben met jullie "cursisten ".
We zien al weer uit naar je volgende verslag. Hartelijke groet van Janneke en rienk
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
